Jedni mówią strona ślubna, inni strona weselna, jeszcze inni szukają witryny ślubnej — chodzi o to samo. Ta strona odpowiada na pytanie, które kryje się za nazwą: z czego właściwie składa się taka strona, jakie ma sekcje, co należy do której i kto może ją oglądać. Nie harmonogram, tylko plan budowy.
Chroniona kodem zaproszenia
Zbudowana pod telefon
Klasyczne witryny rozdzielają treść na pozycje menu, a za każdą z nich stoi osobna podstrona. Przy weselu to zły podział. Wasi goście przychodzą z garstką konkretnych pytań — kiedy, gdzie, w czym przyjść, jak odpowiedzieć — a każde kliknięcie, które chowa odpowiedź za kolejną podstroną, kosztuje Was odpowiedzi gości. U nas wszystkie sekcje leżą więc jedna pod drugą na jednej stronie, a menu u góry przeskakuje do nich, zamiast ładować coś nowego.
To, co gdzie indziej byłoby pozycją menu z własnym adresem, jest tutaj sekcją tej samej strony. Nawigacja pozostaje widoczna i po drodze zaznacza, w której sekcji czytają właśnie Wasi goście.
Skoro wszystko leży na jednej stronie, istnieje dokładnie jeden adres. Mieści się na zaproszeniu, da się go przeliterować przez telefon i nie prowadzi nikogo na podstronę, z której nie umie wrócić.
Puste sekcje w ogóle się nie pokazują. Para, która nie ma ochoty pisać swojej historii, nie zostaje z pustą ramką na stronie, tylko po prostu z jedną sekcją mniej.
Większość Waszych gości czyta stronę na telefonie, na stojąco, między dwoma sprawami. Kolejność sekcji jest ustawiona pod to, a nie pod to, co dobrze wygląda przy biurku.
Od czego zaczyna para i jak taka strona powstaje, opisujemy nie tutaj, tylko obok: Jak zrobić stronę weselną
Siedem sekcji, w kolejności, w jakiej goście napotykają je przy przewijaniu. Dwie należą do pakietu, pozostałe pięć zakładacie i oglądacie bez danych do płatności.
Wasze imiona, data, duże zdjęcie i biegnące odliczanie. Ta sekcja w dwie sekundy odpowiada, czyja to strona i kiedy odbywa się wesele — więcej się od niej nie oczekuje.
Tutaj: imiona, data, jedno zdjęcie. Nie tutaj: godziny, adresy, wyjaśnienia.
Po jednym zdjęciu i krótkim akapicie o każdym z Was. Dla gości, którzy znają tylko jedną stronę pary — czyli dla połowy rodziny — to właśnie ta sekcja przedstawia drugą połowę.
Tutaj: kim jesteście, w kilku zdaniach. Nie tutaj: cała historia związku, od tego jest następna sekcja.
Ciąg momentów z datą, tekstem i zdjęciem: pierwsze spotkanie, wspólne mieszkanie, oświadczyny. Sekcja, przy której goście zostają najdłużej, i jedyna, w której naprawdę wolno Wam opowiadać.
Tutaj: momenty, które składają się na historię. Nie tutaj: żarty zrozumiałe dla czterech osób.
Przebieg dnia jako oś czasu — ceremonia, powitanie, obiad, taniec. Przy każdym punkcie godzina, miejsce i zdjęcie. Ta sekcja jest najczęściej czytaną częścią każdej strony ślubnej, bo odpowiada na pytanie, które naprawdę mają wszyscy.
Tutaj: godzina, miejsce, co się dzieje. Nie tutaj: zapasy czasu i przygotowania, które dotyczą tylko Was.
Pytanie i odpowiedź, tyle razy, ile zechcecie. Strój, parking, dzieci, nocleg, prezenty. Każde pytanie, na które odpowiecie tutaj, to jedna wiadomość mniej na Waszym telefonie.
Tutaj: wszystko, o co pytano Was już trzy razy. Nie tutaj: odpowiedzi ważne dla jednego gościa.
Sekcja ze zdjęciami, do której mogą wrzucać także Wasi goście, z powiadomieniem, gdy pojawią się nowe. Wcześniej zdjęcia z zaręczyn, później wieczór ze stu perspektyw.
Należy do pakietu. Sekcja pojawia się na stronie dopiero po jej włączeniu.
Formularz, w którym goście potwierdzają lub odmawiają i w którym możecie zadać własne pytania: menu, dojazd, nocleg, ulubiona piosenka. Odpowiedzi zbierają się w jednym miejscu u Was, a nie w skrzynce pocztowej.
Należy do pakietu. Pokazuje się tylko gościom, którzy weszli ze swoim kodem zaproszenia.
Co da się założyć bez danych do płatności, a co należy do pakietu, opisujemy w całości na stronie z cenami. Wszystkie ceny
Strona ślubna to nie blog. Są na niej adresy, godziny i nazwiska Waszych gości, a tego nie trzeba pokazywać całemu światu. Dlatego strona jest domyślnie zamknięta i otwiera się dopiero po podaniu kodu.
Każdy gość dostaje wraz z zaproszeniem własny kod. Kto otworzy adres Waszej strony bez kodu, nie zobaczy treści, tylko pole na kod — a przed nim stoi zabezpieczenie przed botami, żeby nikt nie próbował kodów po kolei. Ponieważ każdy kod należy do jednego gościa, formularz RSVP wie, kto właśnie odpowiada.
Możecie jednym przełącznikiem udostępnić stronę publicznie. Wtedy da się ją czytać bez kodu — ma to sens, gdy drukujecie adres na zaproszeniu i nie chcecie wręczać kodu każdemu z osobna. Formularz RSVP pozostaje w takim wypadku zarezerwowany dla gości z kodem, bo potwierdzenie bez nadawcy nikomu nie pomaga.
Kod, który trafił do niewłaściwego kręgu, zostaje zablokowany i przestaje działać. Pozostałe kody działają dalej — nie musicie zabezpieczać całej strony od nowa.
Jako para logujecie się na swoje konto i nie potrzebujecie kodu. Stronę możecie w każdej chwili obejrzeć w podglądzie — dokładnie tak, jak dociera do Waszych gości.
Część Waszych gości ma ponad osiemdziesiąt lat i wpisuje adresy palcem wskazującym. Budowa strony bierze to pod uwagę i nie wymaga od Was żadnych ustawień.
Pasek u góry zostaje na miejscu i podświetla sekcję, w której się właśnie jest. Dotknięcie przenosi dalej bez ponownego ładowania strony.
Nie ma ślepych zaułków: kto po prostu przewija w dół, mija każdą sekcję i ląduje przy formularzu RSVP. Nikt nie musi rozumieć menu, żeby potwierdzić obecność.
Strona jest zaprojektowana pod wąskie ekrany i na dużych robi się szersza, a nie odwrotnie. Zdjęcia, oś czasu i formularz działają pod kciukiem.
Gdy zmienia się godzina albo miejsce zbiórki, poprawiacie to w jednym miejscu. Drukowanych zaproszeń nie da się poprawić, Waszej strony owszem — a adres do niej pozostaje ten sam.
Do struktury należy również to, co zostaje poza nią. Trzy rzeczy regularnie trafiają na stronę ślubną, choć tam szkodzą.
Kto siedzi obok kogo, to Wasz warsztat, a nie informacja publiczna. Plan stołów leży dlatego w Waszej części i opuszcza ją wyłącznie jako wydruk na salę.
Kto potwierdził, kto jeszcze nie i kto potrzebuje pokoju, widzicie w swoim zestawieniu. Na stronie zrobiłaby się z tego lista, którą goście zaczynają porównywać między sobą — a na to nikt nie ma ochoty.
Strój należy do częstych pytań albo do przebiegu dnia, nie do obu naraz. Powtórzone informacje kiedyś zaczną sobie przeczyć, a wtedy nikt już Wam nie uwierzy.
Dwie sekcje wywołały tyle pytań, że mają u nas osobne artykuły.
Wszystkie sekcje są gotowe od pierwszej minuty. Wypełniacie je w dowolnej kolejności, od razu widzicie efekt i dopiero na końcu decydujecie, czy chcecie ją rozesłać.
Załóż stronę za darmoBez danych do płatności, bez limitu czasu.
