Ta strona nie opisuje listy funkcji, tylko przebieg: od czego zaczynacie, co warto mieć pod ręką, co może poczekać i w którym momencie z Waszego szkicu robi się zaproszenie, które naprawdę dociera do gości. Zacząć możecie w każdej chwili — pierwsze kroki nic nie kosztują i nie wymagają danych do płatności.
Start, zanim wszystko jest ustalone
Wysyłka dopiero na Wasz znak
Nic z tego nie musi być kompletne i nic nie jest ostateczne. Chodzi o to, żeby pierwszy wieczór nie zszedł na szukaniu: z tymi sześcioma rzeczami pod ręką przechodzicie przez całość za jednym razem, zamiast zatrzymywać się przy każdym polu.
Data, godzina i miejsce ceremonii. Jeśli miejsce nie jest jeszcze pewne, wystarczy sama miejscowość — resztę da się uzupełnić w dowolnym momencie.
Zapis, który pojawi się na stronie i w zaproszeniu. Brzmi to błaho, ale powtarza się później w wielu miejscach i poprawianie go jest wtedy mozolne.
Historia Waszego poznania, moment oświadczyn, to co Was łączy. Dwa albo trzy krótkie akapity w zupełności wystarczą; goście czytają je chętniej niż idealnie dopracowaną formułę.
Ceremonia, powitanie, obiad, zabawa — z godzinami, które już znacie. Reszta może zostać otwarta i dochodzi później.
Jedno na nagłówek strony, najlepiej poziome, i kilka do Waszej historii. Duże pliki są lepsze niż małe — zmniejszyć potrafimy, powiększyć nie.
Imiona oraz kontakty, na które ma pójść zaproszenie. Ta lista przydaje się dopiero późno, ale to właśnie ten krok trwa w praktyce najdłużej.
Jeśli czegoś brakuje, zostawcie puste pole. Strona z jedną luką i tak jest lepsza niż strona, której nigdy nie zaczęto — a poza Wami nikt jej nie zobaczy, dopóki jej nie opublikujecie.
Kroki wynikają jeden z drugiego, ale żaden nie jest punktem bez odwrotu: aż do wysyłki możecie zmienić wszystko, a strona pozostaje edytowalna również potem. Przy każdym kroku podajemy, co jest do niego potrzebne i co jest gotowe po nim.
Zakładacie swoją stronę weselną i wpisujecie termin, miejsce oraz Wasze imiona. To cały start — bez ankiety, bez karty i bez okresu próbnego, który kiedyś się kończy.
Do tego potrzebujecie: Wasze imiona oraz data i miejsce ceremonii.
Potem macie: Własna strona, którą widzicie tylko Wy, i jedno miejsce, w którym od teraz zbiera się wszystko.
Kolor, krój pisma i zdjęcie w nagłówku. Warto zdecydować wcześnie i potem zostawić to w spokoju: wygląd to część, przy której najdłużej się grzęźnie, i jednocześnie ta, którą goście zauważają najmniej.
Do tego potrzebujecie: Wasze zdjęcie, poziome i w dobrej rozdzielczości.
Potem macie: Strona, która wygląda po Waszemu, i szkic, który da się już komuś pokazać.
Wasza historia, przebieg dnia, dojazd i parking, nocleg, strój, odpowiedzi na pytania, które inaczej przychodzą pojedynczo w wiadomościach. To krok, który oszczędza najwięcej czasu — o każde pytanie wyjaśnione tutaj nikt nie zapyta później.
Do tego potrzebujecie: Zarys przebiegu dnia i adres miejsca przyjęcia.
Potem macie: Strona, która sama prowadzi gości przez cały dzień.
Obejrzyjcie stronę tak, jak zobaczą ją goście — razem i raz na telefonie. Większość błędów, które wychodzą później, to godziny i nazwy miejsc, a jedne i drugie rzucają się w oczy właśnie tutaj.
Do tego potrzebujecie: Pół godziny razem, bez robienia niczego obok.
Potem macie: Strona, którą akceptujecie bez zastrzeżeń.
Teraz wpisujecie gości i decydujecie, pod jakim adresem strona ma być dostępna. Jedno i drugie należy właśnie tu: adres znajdzie się w każdym zaproszeniu, a jego późniejsza zmiana oznacza pisanie do wszystkich po raz drugi.
Do tego potrzebujecie: Kontakty do gości i decyzja co do adresu.
Potem macie: Kompletna lista i adres, który spokojnie można rozesłać.
Wybieracie pakiet, publikujecie stronę i wysyłacie zaproszenia. Od tego momentu strona jest dostępna dla gości, a odpowiedzi zbierają się w jednym miejscu zamiast w trzech grupach na czacie.
Do tego potrzebujecie: Zatwierdzona lista gości — i decyzja, że czas ruszać.
Potem macie: Wysłane zaproszenia i zestawienie odpowiedzi, które wypełnia się samo.
Potwierdzenia, odmowy, preferencje dotyczące jedzenia i pytania spływają i od razu trafiają do właściwych nazwisk. Z tej samej listy powstają później plan stołów i wydruki na dzień wesela — plan sali, winietki i zestawienie dla cateringu.
Do tego potrzebujecie: Nic więcej. Od tego miejsca strona pracuje za Was.
Potem macie: Lista gości, która się zgadza, i planowanie oparte na tych samych danych.
Pierwsze cztery kroki nic nie kosztują i nie wymagają danych do płatności. Dopiero wysyłka do gości należy do pakietu. Zobacz ceny
Prawie wszystko na stronie weselnej da się zmienić później. Tych trzech rzeczy nie — a przynajmniej nie bez pisania do gości po raz drugi.
Adres Waszej strony znajduje się w każdym zaproszeniu, w każdej przekazanej dalej wiadomości i na każdym zrzucie ekranu, który goście przesyłają sobie nawzajem. Zmiana adresu po wysyłce unieważnia wszystkie rozesłane linki. Ustalcie go więc, zanim wyjdzie pierwsze zaproszenie.
Zaproszenie przychodzi tylko raz. Treść na stronie poprawicie w każdej chwili, ale wiadomości, którą goście już dostali, nie da się cofnąć. Wspólna lektura przed wysyłką to najtańszy krok z całej tej listy.
Termin, miejsce, przebieg i dojazd wystarczą, żeby zaproszenie zadziałało. Lista prezentów, prośby muzyczne i galeria zdjęć mogą dojść spokojnie później — goście i tak wrócą na stronę po raz drugi.
Świadomie nie liczymy tu tygodni, tylko patrzymy na to, co u Was już jest pewne. To bardziej wiarygodny zegar — wesele bliskie i wesele jeszcze odległe przechodzą przez te same punkty, tylko w innym tempie.
Założenie strony, wpisanie terminu i miejsca, ustalenie wyglądu. Od tego momentu macie adres, który da się podać w rozmowie, gdy ktoś pyta — na długo przed tym, zanim gotowe będzie samo zaproszenie.
Uzupełnienie treści, wspólna korekta, ustalenie adresu, wybór pakietu i zaproszenia. To ten jeden wieczór, w którym wszystko się schodzi, i powód, dla którego wcześniejsze kroki warto rozłożyć w czasie.
Przychodzą potwierdzenia i preferencje dotyczące jedzenia, a Wy uzupełniacie szczegóły dojazdu i przebiegu. Spóźnialskim przypominacie prosto z listy, zamiast szukać w starych wiadomościach, kto jeszcze nie odpisał.
Z listy gości powstaje plan stołów wraz z wydrukami. Po weselu strona z zaproszeniem zmienia się w galerię, do której goście wrzucają swoje zdjęcia.
Żadna z nich nie jest dramatem, ale każda kosztuje jeden wieczór, jeśli wyjdzie dopiero po wysyłce.
Kto wyśle zaproszenia, a potem zmieni adres, pisze do wszystkich jeszcze raz. Ustalcie go, zanim wyjdzie pierwsza wiadomość.
Zdjęcie pochodzące z grupy na czacie bywa za małe na nagłówek strony i robi się nieostre. Weźcie plik z aparatu albo od fotografa, nie ten przesłany dalej.
Lista gości złożona z samych imion wygląda na kompletną, ale nie da się jej nigdzie wysłać. Zbierajcie od razu przy wpisywaniu kontakty, na które ma pójść zaproszenie.
Godziny, nazwy miejsc i pisownia imion to trzy błędy, których we własnym tekście już się nie widzi. Drugie spojrzenie nie jest więc luksusem, tylko krokiem o najlepszym efekcie.
Ta strona opisuje drogę. Trzy pytania, które pojawiają się po drodze, mają własne strony — tam są opisane w całości, zamiast w skrócie tutaj.
Wszystkie kwoty, zawartość pakietu i granica między tym, co darmowe, a tym, co płatne.
Zobacz cenyPełny zakres funkcji — od zestawienia odpowiedzi przez galerię aż po plan stołów.
Wszystkie funkcjeWesele to data, a nie stan trwały. Dlaczego rozliczamy się raz i co z tego wynika dla Was.
Model płatnościTrzy artykuły z naszego poradnika, które prowadzą dalej dokładnie tam, gdzie ta strona się kończy.
Założenie strony, wpisanie terminu, wybór wyglądu — to ten wieczór, po którym cała reszta idzie łatwiej.
Zacznijcie za darmoBez danych do płatności, bez limitu czasu. Wysyłka dopiero wtedy, kiedy tego zechcecie.
