Düğün planlama

Düğün planlaması genelde yanlış bir karardan değil, kararların sırasından bozulur. Üç şey geri kalan her şeyi belirler ve bunların birlikte kararlaştırılması gerekir, arka arkaya değil: tarih, mekân ve kaç kişi. En uzun süre açık bırakılan kalem davetli sayısıdır ve sessizce asıl kararı o verir; salonları eler, kişi başı her masrafı çarpar ve günün akışını belirler. Türkiye'de bu sayı çoğu zaman yalnızca çiftin elinde de değildir: iki ailenin kendi davet borçları vardır ve liste bu yüzden geç kapanır — o konuşmayı erkenden yapmak, sonradan salon değiştirmekten kolaydır.

Hemen ardından belediye gelir, tedarikçilerden önce. Nikâh için evlendirme dairesine başvuru, sağlık raporu ve istenen belgeler kendi takvimini dayatır; büyük şehirlerde nikâh saatleri de salonlar kadar erken dolar. Resmî takvim ile salon takvimi bu yüzden aynı anda kurulur. Ancak bundan sonra günde yalnızca bir düğüne yetişebilecek olanlar ayrılır: salon, fotoğrafçı, müzik ekibi, varsa organizasyon sorumlusu.

İnsan değil de ürün olan her şey bekleyebilir. Çiçek, davetiye baskısı, pasta, nikâh şekeri, çalma listesi — bunlar daha sonra, o zaman da var olacak tedarikçilerle kararlaştırılır. Güzel kısımdan başlanırsa, seçimi sizin adınıza geriye kalan salon yapmış olur.

Geri alınamayan şeyler kısadır: davetiyeler dağıtıldıktan sonra tarih, kapora ödendikten sonra mekân ve birine davetli olduğu söylendikten sonra liste. Gerisi — menü, oturma düzeni, akış, kıyafetin son provası — son haftalara kadar oynar. Planlanması gereken ikinci şey de budur: iş eşit dağılmaz ve son haftalar, kendilerinden önceki aylardan çok daha ağır basar.