Hoe kiezen we het nummer voor onze openingsdans?

De openingsdans is het enige moment van de avond waarop alle gasten naar hetzelfde kijken. Daardoor is de verleiding groot om een nummer te kiezen om wat het betekent, in plaats van om de vraag of je erop kunt dansen. Die twee kunnen samengaan, maar alleen als jullie het nummer één keer beluisteren als danser en niet als luisteraar.

Drie dingen bepalen of een nummer het houdt op de dansvloer: de lengte, het tempo en of de beat van begin tot eind hoorbaar blijft. Een track die tussen couplet en refrein van tempo wisselt is zonder les echt lastig. Een track van boven de vijf minuten voelt voor iedereen in de zaal lang, ook voor de mensen die vanaf de rand staan te kijken.

Het betrouwbaarste getal in deze keuze is de speelduur. Twee tot drie minuten is het doel. Korter en de dans voelt afgebroken; langer en een stel zonder ingestudeerde choreografie raakt zichtbaar door zijn bewegingen heen, omdat dezelfde paar passen zich gaan herhalen. Heel veel geliefde openingsdansnummers duren vier of vijf minuten, en dat is prima, want ze zijn in te korten.

Het tweede getal is het tempo, in slagen per minuut. Een rustige wals zit comfortabel rond 84 tot 90 slagen, een ontspannen foxtrot rond 120, en het meeste sociale dansen werkt tussen 100 en 130. Kennen jullie het tempo van jullie nummer niet, tik dan vijftien seconden mee, tel de tikken en vermenigvuldig met vier. Die benadering is ruim nauwkeurig genoeg voor dit doel.

Genre doet er minder toe dan de meeste stellen verwachten. Er wordt geopend op rocknummers, op filmmuziek en op volksliedjes, en die werken allemaal op dezelfde voorwaarden: een gelijkmatig tempo, een hoorbare puls en geen lange intro zonder ritme. Een nummer dat begint met zestig seconden strijkers laat jullie zestig seconden stilstaan, en dat duurt in de zaal veel langer dan het op de bank klinkt.

Een verrassend aantal populaire openingsdansnummers blijkt bij nader inzien over scheiding, gemis of verlies te gaan. In de auto valt dat niemand op zolang het refrein speelt. In een stille zaal, door een geluidsinstallatie, met jullie grootouders op de eerste rij, valt het iedereen op.

Gun het nummer dus zijn volle drie minuten met de tekst erbij, en controleer drie dingen. Past het gevoel bij de gelegenheid? Staan er regels in die op een bruiloft anders klinken dan op de radio? En zit er taal in die jullie liever niet door een gemengde zaal met kinderen laten gaan? Het kost vijf minuten en het is verreweg de goedkoopste controle in deze hele beslissing.

Klopt de tekst niet maar moet het nummer blijven, dan zijn er twee uitwegen. Een instrumentale versie houdt de melodie en haalt het probleem er helemaal uit. Een cover verschuift de sfeer vaak ver genoeg om die ene ongelukkige regel naar de achtergrond te duwen. Beide zijn breed te vinden op de grote streamingdiensten, en een goed instrumentaal arrangement danst vaak sowieso prettiger dan het origineel.

Een band speelt jullie nummer op zijn tempo, niet op dat van de opname waarop jullie hebben geoefend. Dat is het grootste verschil tussen de twee opties en de valkuil waar stellen het vaakst in lopen. Willen jullie live openen, vraag de band dan vroeg genoeg om een opname van hún versie van precies dat nummer. Zonder die opname repeteren jullie op een versie die op de avond niet wordt gespeeld.

De vergelijking hieronder zet de praktische verschillen op een rij.

Hoe dan ook hoort het geluidsbestand op de dag zelf op twee plekken te staan: op de machine van de leverancier en op jullie eigen telefoon of een usb-stick. Streamen als enige bron is een terugkerende reden dat openingsdansen te laat beginnen op landelijke locaties, waar het bereik precies zo betrouwbaar is als de wei waarin de schuur staat.

Een nummer van vierenhalve minuut is bijna altijd terug te brengen tot net onder de drie zonder dat iemand het merkt. De gebruikelijke knippunten zijn de instrumentale solo, het derde couplet en de tweede herhaling van het refrein aan het eind. Wie de bewerking maakt, legt de knip op de eerste tel van een maat en nooit midden in een zin, anders is de las hoorbaar voor mensen die er niet eens op letten.

De eenvoudigste afsluiting is een zachte fade over de laatste vijf tot acht seconden. Dat klinkt natuurlijker dan een harde stop en het geeft jullie een hoorbaar teken om de dans te beëindigen, waarmee de ongemakkelijke vraag verdwijnt wanneer jullie van de vloer lopen. De meeste dj's maken deze bewerking kosteloos als ze het bestand op tijd hebben, en sturen een voorbeeld ter goedkeuring.

Wat mensen vergeten is wat er daarna komt. Het moment waarop gasten zich bij jullie voegen werkt alleen als het volgende nummer zonder gat begint. Spreek twee vervolgnummers af: iets rustigs waarop ouders en getuigen kunnen instappen, en dan iets snellers dat de vloer echt opent. Sturen gasten jullie muziekverzoeken, dan helpt het ze op één plek te verzamelen in plaats van verspreid over drie apps, bijvoorbeeld als een verzoeknummerveld op jullie trouwwebsite dat jullie als één lijst aan de dj geven.

Deze beslissing loopt zelden vast door een gebrek aan ideeën. Hij loopt vast omdat het er te veel zijn. Een werkwijze die snel tot een antwoord leidt: schrijf allebei apart tien nummers op, zonder overleg. Voeg de lijsten samen en schrap dan alles boven de vijf minuten en alles onder ruwweg 70 of boven 140 slagen per minuut. Neem drie van wat overblijft en probeer ze in de woonkamer, staand en bewegend.

Die praktische test beslist het bijna altijd, en niet de discussie vooraf. Een nummer dat in jullie hoofd perfect leek, voelt in beweging vaak te traag of te onrustig. En iets wat als zevende op de lijst stond, blijkt het nummer te zijn waarbij jullie allebei op hetzelfde moment beginnen te lachen.

Komen jullie er echt niet uit, dan werken twee compromissen goed. Het eerste is een medley van twee nummers met een overgang na een seconde of negentig, die een dj uit de twee bestanden maakt. Het tweede is verdelen: het ene nummer is de openingsdans, het andere komt later op de avond als de vloer vol staat en iedereen toch al danst. Beide zijn eerlijker dan uitkomen op een nummer dat een van jullie maar half wilde.