Üç ayda düğün planlanabilir mi?

Kısa sürede yapılan düğünlerin kötü ünü uygulamadan değil, planlama kitaplarından gelir. Uzun hazırlık süreleri iş yükünden değil, az sayıda tarih için verilen yarıştan doğar. Yarışın dışına çıkın, on iki hafta on iki ay kadar eksiksiz bir düğün üretir.

Asıl değişen şey sıralamadır. Üç ayda bir şeye karar verip bir sonrakine geçmeden yanıt bekleyemezsiniz. Her şeyi aynı anda sorar, birbirine uyanı alır, uymayanı erkenden elersiniz. Daha yoğundur ve işe yarar.

Günde birden çok iş alan her şey rahatlıkla bulunur: çiçek, pasta, davetiye, saç ve makyaj, kiralık süsleme, içecek, araç. Yemek şirketleri sanıldığından daha sık boştur; çünkü mutfaklar paralel olarak birden fazla etkinliğe hizmet edebilir.

Kıt kalan şey, bir tarihte tek çifte hizmet eden işlerdir: mekân, fotoğrafçı, orkestra, tören sunucusu. Ve mayıs ile eylül arasındaki cumartesiler kıt kalır. Üç ay tam da orada belirlenir — ne kadar çabaladığınızla değil.

İyi haber, bu kıtlıkların her birinin bir yan yolu olmasıdır. Cumartesi yerine cuma çoğu zaman tam da o mekânı açar. Özel salonu olan bir restoran bağ evinin yerini alır. Nikâhı kutlamadan ayırmak ise bir büyük aralık yerine iki küçük aralık aramak demektir ve olasılığı belirgin biçimde yükseltir.

Kısa hazırlığı kulağa geldiğinden kolay kılan bir şey var: seçenek azaldığında kararlar hızlanır. Üç müsait mekân arasından seçmek bir akşam alır; otuz mekân arasından seçmek haftalarca tartışma alır. Aynısı menü, süsleme ve müzik için de geçerlidir. Kısa nişanlılık yaşayan çiftler beklediklerinden daha az tartıştıklarını düzenli olarak söyler — daha az önemsedikleri için değil, olasılıklar alanı yönetilebilir kaldığı için. Bu, kısa süre için bir savunma değildir, ama ondan korkmamak için iyi bir sebeptir.

Aşağıdaki plan bir yıllık plandan yoğundur, ama sıralama birebir aynıdır. Üçüncü sütun bir maddenin neden geriye atılamayacağını söyler — bir hafta kaybedilirse nereden bastıracağınızı da tam olarak o gösterir.

Bir hafta kaybedilirse onu 6. ile 4. haftadan çıkarın — asla ilk üç haftadan değil.

Dördünün birden gerekmesi şart değil. Dolu bir tarihi müsait bir tarihe çevirmek için genelde bir tanesi yeter:

• Haftanın günü. Açık ara en güçlü kaldıraç. Cuma ya da pazar aynı ayda çoğu zaman aynı mekânı açar; salı–perşembe neredeyse her zaman açar.
• Ay. İki hafta az şey değiştirir, iki ay çok şey. Temmuzdan eylüle geçmek sizi bambaşka bir müsaitlik tablosuna taşır.
• Mekân. Nikâhı kutlamadan ayırın. İki küçük aralık bulmak, bir büyük aralığı bulmaktan çok daha kolaydır.
• Biçim. Akşam kutlaması yerine uzun bir öğle yemeği, açık büfe yerine restoranda sabit menü. Küçük biçimler kısa sürede neredeyse her zaman bulunur.

Neredeyse hiç işe yaramayan şey daha çok çabadır. Ağustosta aynı cumartesi dolu olan yirmi mekâna yazmak aynı yanıtı yirmi kez getirir. Darboğaz arama değil, tarihtir.

Standart kontrol listelerindeki birkaç madde, kısa sürede kimsenin fark etmeyeceği biçimde çıkarılabilir. Tarih duyurusu kartı gider, çünkü davetiye zaten yeterince erken ulaşır ve bu kartların hizmet ettiği altı ila sekiz aylık vakit üç ayda zaten yoktur. Emek isteyen el yapımı süsleme gider, çünkü üretecek zaman yoktur ve kiralık ya da hazır parçalar aynı etkiyi verir.

Çok parçalı davetiye setleri de isteğe bağlıdır: iyi tasarlanmış tek bir davetiye artı pratik bilgiler fazlasıyla yeter. Ayrıntıları — yol tarifi, saatler, konaklama, yanıtlar — tek yerde toplamak sizi hem ek kartlardan hem de tekrar eden sorulardan kurtarır. Kısa takvimde basit bir düğün web sitesi birkaç basılı kartın yerini alır ve bir şey değiştiğinde düzeltilebilir.

Vazgeçmemeniz gereken üç şey: o gün koordinasyonu üstlenecek biri, açık havadaysanız bir yağmur planı ve resmî evrakı erken başlatmak. Üçü de yürütüldüğü sürece görünmez, eksik olduklarında son derece görünürdür.

Ayrıca günün kendisine değil koordinasyona hizmet eden hemen her şeyden vazgeçebilirsiniz: tadım, iki ayrı saç provası, birkaç mekân gezisi, her tedarikçiyle uzun hazırlık görüşmeleri. On iki haftalık takvimde bunların yerine net brifingler ve tedarikçi başına tek bir görüşme koyarsınız. Kaybettiğiniz şey ince ayar, kazandığınız şey haftalardır. Vazgeçilmeyecek tek şey mekân gezisidir — onun yerini hiçbir şey tutmaz; çünkü giriş saatleri, zemin durumu, elektrik ve yağmur planı ancak orada ayakta durarak değerlendirilebilir.

Gerçek anlamda tek sabit son tarih resmî işlemlerdir. Türkiye'de evlenme başvurusu, eşlerden birinin ikametinin bağlı olduğu belediyenin evlendirme dairesine yapılır; başvuruyla birlikte kimlik, nüfus kayıt örneği, fotoğraf ve istenen sağlık raporu sunulur. Başvurunun ardından düzenlenen evlenme izin belgesinin ve raporun geçerlilik süreleri sınırlıdır; bu süreler ve istenen belgeler ilçeden ilçeye değişebilir. Bu yüzden bir sayı ezberlemek yerine nikâhı kıyacak evlendirme dairesini arayıp kendi listenizi almanız gerekir — on iki haftalık plana uyar, ama ancak ilk haftada başlatırsanız.

Asıl darboğaz genelde başvurunun kendisi değil, belgelerdir. Yurt dışında yaşayanlar için konsolosluk işlemleri, önceki bir evliliğin sona erdiğine dair kayıtlar ve yabancı uyruklu eş için evlenme ehliyet belgesi haftalar alabilir; özellikle yurt dışından geliyorsa.

Bu yüzden telefonu ilk hafta açın: evleneceğiniz yerdeki evlendirme dairesini arayın, durumunuza uyan listeyi isteyin ve belgeleri hemen çıkarmaya başlayın. Kısa bir planda beklemenin gerçekten tarihe mal olduğu tek nokta burasıdır.