Az bütçeyle düğün: o parayla ne alınır?

Alışılmış tavsiye tersini söyler: bütçe küçükse liste küçülsün. Pratikte olan bu değildir. Kısıtlı bütçeyle evlenenler daveti çok da daraltmaz — servis biçimini, içeceği, tarihi ve salonun sınıfını değiştirirler.

Bu yazı her iki yolu da rakamla yürüyor. Rakamlar yine salonun ilan ettiği kişi başı fiyat P cinsindendir; kendi teklifinizi yerine koyduğunuzda hesap hangi sezonda okursanız okuyun çalışır. Küçük bütçeye örnek olarak 150 P alıyoruz: yani yüz elli misafiri ağırlamanın paket bedeline denk bir toplam.

Birlikte tutulmaya değer üç gözlem:

• Kısıtlı bütçeyle evlenen çiftler davetli sayısını sanıldığı kadar kısmaz. Aile davet ilişkisi kolayca kısılabilen bir şey değildir ve çoğu çift bunu bilir.
• Bunun yerine kişi başı maliyeti düşürürler: ilçe salonu ya da hafta içi tarih, açık büfe, alkolsüz ya da sınırlı içecek, tek fotoğrafçı, video yok.
• Ve sabit bloğu sıkarlar: gelinlik kiralanır, kuaförde prova yapılmaz, süsleme salonun standardıyla yetinir.

Örüntü nettir: bu seviyede insanlar korunur, biçim kısılır. Bu, çoğu tasarruf tavsiyesinin önerdiğinden farklı bir stratejidir — ve aritmetik olarak işleyen de budur, çünkü davetli listesini kısmanın sosyal maliyeti Türkiye'de parasal getirisinden büyüktür.

Planı ayakta tutan şeye dikkat edin: asgari kişi sayısı düşük ya da hiç olmayan bir salon, ve pahalı olmayan bir içecek düzeni. Bu iki tercih planın tamamını taşır.

Aynı bütçe her yerde aynı şeyi almaz

Yukarıdaki plan her şehirde aynı biçimde çalışmaz. İller arasındaki fark, hatta aynı ilde ilçeler arasındaki fark birkaç katıdır. Aynı bütçe bir yerde rahat, başka bir yerde gerçek bir kısıttır. Fark iki satırda yoğunlaşır: kişi başı paket fiyatı ve o tarihte salonun ne kadar aranan olduğu.

Bu, düğünü şehir dışına taşıyın anlamına gelmez. Üç şey ters yönde çalışır. Beş ayrı tedarikçinin yol bedeli hızla birikir. Şehir dışından gelecek misafir konaklama ister ve bir kısmı gelemez. Ve kırsalda mekânlar çok daha sık altyapısız kiralanır, yani eksik olan her şey sizin faturanıza geçer. Dürüst karşılaştırma, kira bedelleri arasında değil, aynı misafir sayısı için her şey dahil toplamlar arasındadır.

150 P'lik bir bütçede sıkı tutulmuş sabit blok kabaca 55 P eder; geriye ağırlama için yaklaşık 95 P kalır. Buradan çıkan tablo, misafir sayısı sorusunu bir zevk meselesi olmaktan çıkarır:

Doksan misafir civarında karar zevk meselesi olmaktan çıkar ve biçim meselesine döner. Bu bütçeyle kalabalık davet eden çiftler geleneksel bir akşam yemeğinden kısmıyorlar — başka bir şey ikram ediyorlar.

Kişi başı hesabı değiştiren biçimler

Öğle daveti ya da nikâh sonrası ikram, akşam düğününün belirgin altında kalır. Nikâh artı kokteyl düzeni, oturmalı yemeğin yerine geçer ve içecek kalemini de küçültür. Kına gecesini ayrı bir organizasyona vermek yerine evde ya da salonun küçük bölümünde yapmak, bir günü tamamen bütçeden çıkarır. Bunların hiçbiri misafire eksik gelmez; hepsi düğünün biçimini değiştirir.

Bunu baştan söylemek sonradan yaşanacak hayal kırıklığını önler. Bu seviyede aşağıdakiler dışarıda kalır:

• Video ekibi, çünkü tek başına bütçenin kayda değer bir dilimini alır.
• Ayrı bir organizasyon firması; bu düzeyde işi salonun kendi ekibi yapar.
• Kalabalık canlı orkestra; salonun kendi müziği ya da bir DJ aynı işi görür.
• Açık içki, çünkü içecek kalemi bu bütçede en hızlı büyüyen satırdır.
• Sezon cumartesisi, otel salonu; tek başına bütçeyi aşar.

Yemek, içecek, müzik ve düzen çalıştığı sürece bunların hiçbiri misafire görünmez.

Aynı aylara düşen iki kalem daha bu bütçenin dışındadır: kına ve nişan, ve balayı. Bunları içeri saymak, düğünün kendisini planladığınızdan çok daha küçük bir parayla yapmak demektir — ki bu, yukarıdaki plandan tamamen farklı bir plandır.

On dakikalık kontrol: hedeflediğiniz misafir sayısını 1,2 P ile çarpın. Sonuç, bütçenizden sabit bloğu çıkardıktan sonra kalanı aşıyorsa geleneksel akşam düğünü bu bütçeye sığmıyor demektir — ya listeyi küçültürsünüz ya da ikram ettiğiniz şeyi değiştirirsiniz.

Tarihle ilgili iki kol bu seviyede özellikle değerlidir: kasım–mart aralığı ve hafta içi bir akşam. İkisi de salon fiyatını gerçek biçimde aşağı çeker ve misafire görünmez.

Küçük bütçeler neden patlar: dört sebep

Birincisi, sözleşmedeki asgari kişi sayısı: kaç kişi gelirse gelsin bir harcama seviyesini dayatır. İkincisi, sezon cumartesisi: aradaki fark tam olarak yedek payınız kadardır. Üçüncüsü, büyüyen davetli listesi — ve Türkiye'de bu büyüme genellikle sizden değil, iki aileden gelir; 80 kişiden 110 kişiye çıkmak bu bütçede yedek payının tamamını yer. Dördüncüsü, KDV ile düğün gecesinin nakdi: ikisi birlikte ilk taslak bütçede neredeyse hiç bulunmaz.

Bu dördünü önceden kapatın, rakam tutar. Görmezden gelin, aynı düğün belirgin biçimde pahalıya çıkar.

Küçük bütçede ödeme takvimi

Bu seviyede zamanlama, toplam kadar önemlidir. Kaporalar bedelin dörtte biri ile yarısı arasındadır; yani paranın kayda değer bir kısmı ilk aylarda çıkar — asıl ihtiyacın çok öncesinde — buna karşılık en büyük tek ödeme olan salon bakiyesi düğünden bir iki hafta önce düşer.

Kısıtlı bütçe için üç kural çıkar. Birincisi, hiçbir şey imzalamadan önce aylık birikim tutarını hesaplayın. Toplamı kalan ay sayısına bölün; çıkan rakam hanenize sığmıyorsa, nişanlılık süresini uzatmak davetli listesini kısaltmaktan daha kolay bir koldur. İkincisi, bağlayıcılık sırasına göre rezerve edin: önce salon ve yemek, çünkü hem tarihi hem kişi sayısını onlar sabitler; sonra günde tek çift alan işler — fotoğraf, müzik, tören sunucusu; kısa sürede yerine konabilecek her şey en sona. Üçüncüsü, yedek payını kapora olarak harcamayın. Bir tedarikçiye çoktan verilmiş bir yedek pay, ihtiyaç duyulduğu pencerede elinizde değildir — ve o pencere, yani son altı hafta, ek masrafların tam olarak geldiği yerdir.