Jak udekorować samochód do ślubu?

Dekoracja samochodu jest jednym z niewielu zwyczajów ślubnych, który podlega częściowo cudzym zasadom: umowie z wypożyczalnią, regulaminowi parkingu przy sali i, na obrzeżach, przepisom o ruchu drogowym.

Ten tekst mówi o formach tradycyjnych i o tym, skąd się wzięły, co wypożyczalnie dopuszczają, jak samemu przypiąć wstążki bez uszkodzenia lakieru, jak wygląda korowód i co się z tym wszystkim dzieje po ceremonii.

Kilka dekoracji wraca na polskich weselach regularnie i należą do różnych części dnia.

Wstążka ma najbardziej ustaloną formę. Biegnie od punktu na środku górnej krawędzi szyby do przednich rogów maski, zwykle w bieli, ecru albo w kolorze podchwyconym z bukietu, w szerokości mniej więcej 7 do 10 centymetrów. Stroik ustawia się nisko i z jednej strony maski, nie na środku.

Ciągnięte za autem puszki wywodzi się zwykle ze starszego europejskiego zwyczaju hałasowania, żeby odgonić złe moce. To wyjaśnienie powtarza się szeroko i nie jest twardo udokumentowane; pewne jest tylko tyle, że wersja z puszkami przyjechała razem z samochodem i w Polsce właściwie już zniknęła. Zastąpiło ją trąbienie w korowodzie, o którym więcej niżej.

Jeśli auto jest wypożyczone, większość rozstrzyga umowa i warto ją przeczytać, zanim cokolwiek kupicie.

• Wstążki są zwykle w cenie. Większość pakietów z autem zabytkowym albo z kierowcą montuje szarfy w wybranym kolorze w standardzie, a robi to kierowca rano.
• Własne kwiaty zwykle są w porządku, ale montuje je kierowca, nie wy, i wyłącznie na mocowaniach nierysujących lakieru.
• Nic na klej. Taśma, naklejki i farba do szyb są odrzucane praktycznie wszędzie, a klauzula o uszkodzeniach przy aucie zabytkowym nie jest mała.
• Nic ciągniętego. Puszki, buty i cokolwiek wleczonego z tyłu odrzuca niemal każda wypożyczalnia.
• Ryż i konfetti bywają wykluczone osobno, bo wchodzą w lakier i do środka. Sprawdźcie to, zanim zaplanujecie wyjście z kościoła wokół tego.

Jeśli jedziecie autem własnym albo kolegi, macie więcej swobody i więcej odpowiedzialności. Bezpieczne mocowania to magnesy i przyssawki; wszystko przewlekane przez grill albo pod zatrzask maski wymaga sprawdzenia pod kątem temperatury i ruchu przy prędkości.

Jedno pytanie warto zadać wypożyczalni wcześnie: czy zrobi drugie auto albo przypnie szarfy autom wiozącym świadków i rodziców. Jako dodatek do pakietu wychodzi to zwykle taniej niż organizowanie tego osobno.

Zrobienie tego dobrze zajmuje kwadrans i kosztuje jakieś 50 do 100 zł materiałów. Metoda poniżej jest tą standardową.

1. Umyjcie maskę tam, gdzie będzie leżeć wstążka. Piasek pod wstążką przy stu kilometrach na godzinę to rysa.
2. Weźcie dwa odcinki po mniej więcej trzy metry, w szerokości 7 centymetrów. Dwa łatwiej wyważyć niż jeden długi.
3. Zakotwiczcie przy szybie. Wsuńcie końce pod górną krawędź maski i zamknijcie ją na nich albo przywiążcie oba do trzpienia wycieraczki, jeśli konstrukcja na to pozwala.
4. Poprowadźcie do przednich rogów i zamocujcie wewnątrz zatrzasku maski albo przez grill. Naciągnijcie tak, żeby leżała płasko, ale nie napierała.
5. Sprawdźcie widoczność. Usiądźcie na miejscu kierowcy. Jeśli wstążka przecina jakąkolwiek część szyby, jest źle.

Dwa dodatki. Mała kokarda na każdej przedniej klamce jest tradycyjna i zajmuje dwie minuty. A jeśli dokładacie kwiaty, trzymajcie je nisko i z boku maski, bo wszystko wysokie staje się żaglem, a wszystko na środku zasłania kierowcy linię wzroku nad maską.

Zróbcie to dzień wcześniej, jeśli się da, przy dziennym świetle, na suchym aucie. Robienie tego o ósmej rano w garniturze jest sposobem, w jaki wstążka wychodzi krzywo na każdym zdjęciu.

Dekoracja jest legalna, ale kilka rzeczy nie jest, i akurat na nie ludzie improwizują w dniu ślubu.

Nic nie może ograniczać widoczności kierowcy. Dotyczy to wstążki przez szybę, kwiatów na desce rozdzielczej na tyle wysokich, żeby weszły w linię wzroku, i wszystkiego zawieszonego na lusterku. To jest zasada łamana najczęściej przez życzliwego wujka.

Tablice rejestracyjne muszą pozostać czytelne. Przednia i tylna. Wstążka albo tabliczka na tablicy to wykroczenie, a nie kwestia gustu.

Nic niepewnie zamocowanego na zewnątrz. Cokolwiek może odpaść przy prędkości, jest zagrożeniem i — jeśli odpadnie — waszym problemem.

Światła i kierunkowskazy zostają widoczne. Wstążka przez tylne światło albo tabliczka nad światłem stopu to ta sama kategoria błędu co tablica.

Korowód i trąbienie. Jazda kolumną z włączonymi światłami awaryjnymi i klaksonem jest w Polsce częścią zwyczaju, ale warto wiedzieć, gdzie stoi prawo: sygnału dźwiękowego w obszarze zabudowanym używa się wyłącznie dla uniknięcia bezpośredniego niebezpieczeństwa, a światła awaryjne służą do ostrzegania o zagrożeniu, nie do oznaczania kolumny. W praktyce policja patrzy na to przez palce, ale nie jest to prawo, na które można się powołać, gdy komuś się to nie spodoba. Rozsądny kompromis to kilka sygnałów przy wyjeździe spod kościoła i cisza w środku osiedla.

Brama. W wielu regionach sąsiedzi zatrzymują korowód wstążką albo sznurem rozciągniętym w poprzek drogi i przepuszczają za symboliczny wykup — butelkę, słodycze, drobne. To jest zwyczaj, nie napad, i warto mieć przygotowaną torbę w bagażniku, żeby nie szukać czegokolwiek pod presją. Uprzedźcie o tym kierowcę, zwłaszcza jeśli jest z wypożyczalni i nie jest stąd.

Sale dokładają własną warstwę. Wiele z nich nie pozwala na ryż ani płatki na parkingu, część ogranicza, gdzie auto może stanąć do zdjęć, a obiekty zabytkowe często mają wyznaczoną drogę dojazdu. Zapytajcie przy rezerwacji, a nie w dniu ślubu, i przekażcie odpowiedź kierowcy. Tam, gdzie w grę wchodzi kilka aut, kolejność podjazdu i zasady parkowania warto spisać dla kierowców razem z godzinami na stronie ślubnej, bo osoby prowadzące rzadko są tymi, które trzymają harmonogram.

Jeśli wstążka wydaje się zbyt oficjalna albo auto nie jest zabytkowe, alternatywy są proste i tanie.

• Tabliczka pisana ręcznie, oparta w tylnej szybie — fotografuje się lepiej niż drukowana.
• Girlanda z eukaliptusa albo zieleni wzdłuż przedniego grilla, wiązana, nie klejona.
• Pojedynczy kwiat przypięty wewnątrz każdych tylnych drzwi, widoczny, gdy drzwi otwierają się do zdjęć.
• Pisak kredowy na tylnej szybie, który schodzi wodą i jest jedynym bezpiecznym znakowaniem na szkle.
• Kokardy na wszystkich autach gości zamiast rozbudowanego auta prowadzącego — wtedy dekoracją staje się cały korowód.

Potem zdecydujcie z góry, kto to wszystko zdejmuje, bo tego nie planuje nikt. Auto zwykle wraca tego samego wieczora, często do wypożyczalni, która liczy za mycie, a kwiaty są przymocowane do maski, która stała osiem godzin w słońcu.

Dajcie to zadanie jednej wyznaczonej osobie, z workiem i nożyczkami w bagażniku, i ustalcie, gdzie idą potem kwiaty. Stroik z maski przenosi się bez problemu na stół na sali, a to jest różnica między jednym a dwoma zastosowaniami.